Ακολουθήστε μας:

facebook  twitter  google +  youtube
 

Σεξουαλικότητα - Ισότητα των 2 φύλων
Σεξουαλικότητα και Κοινωνικό Φύλο

Τι είναι το Κοινωνικό Φύλο;
Το Κοινωνικό Φύλο – αναφέρεται στους κοινωνικά κατασκευασμένους ρόλους που απονέμονται στους άνδρες και στις γυναίκες. Οι ρόλοι αυτοί μαθαίνονται και αφομοιώνονται υποσυνείδητα ως μέρος της διαδικασίας κοινωνικοποίησης από διάφορους φορείς (όπως την οικογένεια, το σχολείο, το κράτος, τα Μ.Μ.Ε., κ.τ.λ   Το κοινωνικό φύλο (ή το τι σημαίνει να είσαι άνδρας ή γυναίκα) είναι μια επίκτητη ταυτότητα στην οποία καταρτιζόμαστε από πολύ μικρή ηλικία και πριν τη γέννηση μας κιόλας.

Βιολογικό Φύλο                                                              
• καθορίζεται από τη βιολογία         
• έμφυτο
• δεν αλλάζει (κάποιες εξαιρέσεις)
• παγκόσμια ομοιόμορφο

Κοινωνικό Φύλο
• σχηματίζεται από τη κοινωνία (ιστορικά προσδιορισμένο)
• επίκτητο
• αλλάζει συνέχεια
• διαφέρει από κουλτούρα σε κουλτούρα

Ορισμός σεξουαλικότητας

Η σεξουαλικότητα είναι μία σημαντική διάσταση της ανθρώπινης προσωπικότητας και είναι αδιάσειστα συνυφασμένη μέσα στον ιστό της ανθρώπινης ύπαρξης. Σεξουαλικότητα είναι η σχέση του ατόμου με την ερωτική επιθυμία και τις συμπεριφορές που επιλέγει για την ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας. 

Σεξουαλικότητα είναι η ενέργεια που μας ωθεί να βρούμε Αγάπη, Επαφή, Ζεστασιά, Οικειότητα και εκφράζεται με τον τρόπο που νιώθουμε, κινούμαστε, αγγίζουμε και μας αγγίζουν. Η σεξουαλικότητα επηρεάζει τις σκέψεις μας,  τα αισθήματα μας, τις πράξεις μας και τις σχέσεις μας και κατά συνέπεια την πνευματική και σωματική μας υγεία.  Εφόσον η Υγεία αποτελεί Θεμελιώδες Ανθρώπινο Δικαίωμα τότε και η   Σεξουαλική Υγεία είναι Βασικό Ανθρώπινο Δικαίωμα.          

Οι  λέξεις σεξουαλικότητα και κοινωνικό φύλο δεν έχουν σύνορα, γιατί οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη τις καταλαβαίνουν περίπου με τον ίδιο τρόπο, με κάποιες διαφορές αλλά και με πάρα πολλές ομοιότητες.  Διαβάζοντας κάποιος για αυτό στις δυτικές χώρες  ή στη μεσόγειο μπορεί να ταυτιστεί με τις αντιλήψεις που έχουν οι άνθρωποι για τα αυτά τα θέματα.
 
Οι διαφορές γίνονται όμως πιο εμφανείς όταν φεύγουμε από τις ιδέες και τις αντιλήψεις για το θέμα και πάμε στις πρακτικές της καθημερινής ζωής. Σε αυτή τη σφαίρα η κάθε κουλτούρα και θρησκεία εφαρμόζει ποικίλα μέσα για το χειρισμό της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, σε κάποιες, ασκώντας κανόνες και περιορισμούς και σε άλλες επιτρέποντας την ατομική έκφραση και ενδυνάμωση.  

Όπως και να έχει το θέμα, όταν εξετάζουμε τους κανόνες και τις ρυθμίσεις, τους άγραφους νόμους και τις παραδοσιακές πρακτικές, κάτι που εμφανίζεται ξεκάθαρο είναι η διαφορετική προσέγγιση για τη σεξουαλικότητα και το φύλο.

Σαν να το ίδιο ακριβώς θέμα που αφορά το μισό πληθυσμό δεν αφορά καθόλου το άλλο μισό. Στην Κύπρο όταν μας βολεύει χρησιμοποιούμε την παράδοση σε υπερβολή  για να δικαιολογήσουμε πρακτικές του παρελθόντος που δεν συνάδουν με το σύγχρονο τρόπο ζωής.

Η πρόοδος στην τεχνολογία, η ανάπτυξη και η αλλαγή του τρόπου ζωής δικαιολογούν  τις αλλαγές σε άλλες πτυχές της ζωής μας – για όλους μας. Όταν όμως η ισότητα των φύλων επιδιώκεται σε σχέση με τη σεξουαλικότητα, η παράδοση γίνεται αμέσως ένα μεγάλο εμπόδιο που δεν ξεπερνιέται , τουλάχιστον όχι εύκολα. Η παράδοση πάντα χρησιμοιείτο σαν προμαχώνας. Για παράδειγμα όλοι δικαιούνται να το συζητούν, να αποφασίζουν για τις ζωές μας, εκτός από τις γυναίκες τις ίδιες, ειδικά τις νέες γυναίκες. Η κοινωνία αποφασίζει, η εκκλησία δογματικά δηλώνει, το Υπουργείο Παιδείας αποφεύγει, οι γονείς εφαρμόζουν, ακόμα και οι γείτονες διαδραματίζουν κάποιο ρόλο.
 
Ζώντας στο παρελθόν, αγκιστρωμένοι στις παραδόσεις, δίνει στους γονείς τη ψευδαίσθηση της ασφάλειας και του σωστού. Όλα αυτά βέβαια όσον αφορά τις κόρες τους, γιατί για τους γιους δεν τίθεται τέτοιο θέμα.

Οι τεράστιες αλλαγές που επήλθαν τα τελευταία χρόνια βρήκαν τους γονείς απροετοίμαστους και με ένα συναίσθημα να νοιώθουν άβολα. Η εισβολή των χιλιάδων τουριστών κάθε χρόνο, η εισβολή των ΜΜΕ μέσα στα σπίτια μας και πρόσφατα η εισβολή του ιντερνετ, οδήγησε τους γονείς να νοιώθουν αδύναμοι να πολεμήσουν τόσους εχθρούς. Έτσι, μένουν δεμένοι στα γνωστά χωράφια της απαγόρευσης , των εκβιασμών και της τιμωρίας.
   
Χαμένος πόλεμος τις πλείστες φορές θα μας πουν οι νέοι, γιατί χρησιμοποιούμε παλιομοδίτικες μεθόδους για να αντιμετωπίσουμε ένα μοντέρνο εχθρό. Προτιμούν να κρατούν τα μάτια τους κλειστά, γιατί έτσι όταν δε βλέπεις κάτι, δεν χρειάζεται να δράσεις. Αυτή η μέθοδος αποδίδει μέχρι σε ένα βαθμό, εάν αυτό που επιθυμείς είναι η ηρεμία και η ησυχία και να προσποιείσαι ότι «όλα τα κακά και τα επαίσχυντα » τα κάνουν οι κόρες των άλλων.

Τα δυο μέτρα δύο σταθμά που χρησιμοποιούν, όσον αφορά τη σεξουαλικότητα των κόρων τους εξαγριώνει τα νεαρά κορίτσια τα οποία στην προσπάθεια τους να δηλώσουν την περίπτωση τους, δηλαδή την ισότητα τους με τα αγόρια, κάποτε ξεφεύγουν. Έτσι, παρά τον ύπνο των γονιών για το θέμα, τα κορίτσια σήμερα έχουν πάρει τα ηνία, αφήνοντας τα αγόρια συγχυσμένα και απορημένα.

Βλέπουμε λοιπόν αυτή τη νέα γενιά του σήμερα να βάζει στο περιθώριο την παράδοση που για τόσα χρόνια κρατούσε γερά για πολλές γενιές. Βέβαια δεν συνέβηκε ξαφνικά όσο ακούγεται. Η προηγούμενη γενιά, σήμερα στα 40 τους και 50, δούλεψαν για την ισότητα με όλη τους τη δύναμη. Οι προηγούμενες γενιές προετοίμασαν το έδαφος για τις αλλαγές. Οι προσπάθειες τους περιστρέφονταν κυρίως γύρω από την εργοδότηση, την εξασφάλιση της μητρότητας και την εμπλοκή τους στα κοινά, στη δημόσια ζωή. Αυτός ήταν ο δικός τους αγώνας που κέρδισε προνόμια που απολαμβάνουν οι νέες γυναίκες σήμερα.

  Η σημερινή γενιά των γυναικών, έχοντας εξασφαλίσει τη θέση τους στην κοινωνία, τουλάχιστον νομοθετικά, έχουν άλλους αγώνες να κερδίσουν. Το δικαίωμα τους στη σεξουαλικότητα, το δικαίωμα στη πληροφόρηση και την εκπαίδευση, το δικαίωμα στις υπηρεσίες ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν μια καλή υγιή σεξουαλική και αναπαραγωγική ζωή. Οι απαιτήσεις για ασφαλή μητρότητα, μεγαλύτερη άδεια μετά τον τοκετό, εγκυμοσύνη χωρίς διακρίσεις, ήταν δύσκολοι αγώνες, που όμως αργά ή γρήγορα θα κερδίζονταν.

 Η διεκδίκηση της ισότητας των δύο φύλων στο σεξ είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Το γκρέμισμα του τείχους που η κοινωνία τοποθέτησε γύρω από τη γυναικεία σεξουαλικότητα αποτελεί ένα διαφορετικό και δύσκολο αγώνα. Ο «εχθρός» βρίσκεται εκ των έσω. Οι πιο μεγάλες γυναίκες αναστατώνονται με την ιδέα και οι πιο μεγάλοι άντρες που στην εποχή της νιότης τους «τα έκαναν όλα» , εξοργίζονται μόνο με τη σκέψη ότι οι κόρες τους είναι δυνατόν να είναι σεξουαλικά όντα. Το «θράσος» να εκφράσουν τις καλά κρυμμένες σεξουαλικές τους ανάγκες, να τολμήσουν να πουν ότι θέλουν και αυτές να συμμετέχουν σε   αυτά που συμβαίνουν, είναι ανήκουστο.

Μεγαλώνοντας μαθαίνουμε ως γυναίκες τι είναι σωστό και πρέπον, όχι με ξεκάθαρες κουβέντες, αλλά με τρόπο αρνητικό. Μια ζωή μας λένε τι δεν επιτρέπεται να κάνουμε, τι αποτελεί ντροπή για μας και για την οικογένεια μας και τι καθιστά μια γυναίκα ανέντιμη. Αυτή η επιβεβλημένη δεύτερη φύση που αποκτάται με πλύσιμο εγκεφάλου και δόλιο χειρισμό συχνά γίνεται αποτρεπτικός παράγοντας στην απόλαυση του έρωτα αργότερα στη ζωή της.

Η παρθενιά είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα για το οποίο όλοι γνωρίζουμε, το συζητούμε μεταξύ μας ποτέ όμως ανοικτά. Πιστεύω, ότι μια από τις πιο ταπεινωτικές πρακτικές που υφίσταντο οι γυναίκες της Κύπρου μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν η παρθενορραφή. Όταν η αξία της γυναίκας μετριέται με μια μεμβράνη, γιατί να περιμένουμε να αναδειχθεί σε υψηλά δημόσια αξιώματα?

Οι γονείς συμβουλεύουν τα αγόρια στην εφηβεία να είναι προσεκτικά από τους πολλούς κινδύνους που ελλοχεύουν στη ζωή, και μετά την εμφάνιση του AIDS, να προσέχουν να μην κολλήσουν καμιά αρρώστια.
Όταν οι γονείς συμβουλεύουν τα κορίτσια στην εφηβεία, εκτός από εκείνα που λένε στα αγόρια, τις προειδοποιούν «μην αφήσετε κανένα να σας γελάσει και να κάνετε σεξ μαζί του». Έτσι τα κορίτσια θεωρούνται ανόητα, χωρίς κρίση και ανίκανα να προστατέψουν τον εαυτό τους. Κάνουν σεξ διότι κάποιος τις παράσυρε  παρά τη θέληση τους, τις γέλασε και αν τυχόν το ήθελαν και εκείνες τότε σίγουρα αυτό θεωρείται λάθος.

Δεν περνά από το μυαλό τους ότι και οι γυναίκες είναι σεξουαλικά όντα, με σεξουαλικές ανάγκες και ορμές όπως τους άντρες. Έτσι, αν οι κοπέλες έχουν σεξουαλική ζωή, οποιεσδήποτε επιπτώσεις θα τις αντιμετωπίσει μόνη της. Αν δεν είναι πια παρθένα, φταίει εκείνη, αν μείνει έγκυος φταίει εκείνη, αν κάνει έκτρωση και πάλι το φταίξιμο θα τη βαραίνει. Πόσο μερίδιο της ευθύνης επωμίζονται οι άντρες? Ελάχιστο, αφού είναι άντρες και είναι στη φύση τους να είναι κυνηγοί.
 
Οι περισσότερες γυναίκες κάνουν έρωτα μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης, με ρομαντισμό και συναισθηματική σύνδεση. Όμως είναι εξίσου πραγματικότητα ότι πολλοί άντρες κάνουν έρωτα μέσα σε μια σχέση, όπως και οι γυναίκες. Είναι γεγονός ότι  οι άντρες έχουν την «άδεια» και την «ενθάρρυνση» από την ίδια την κοινωνία να επιδιώκουν το σεξ με όλα τα μέσα και τις δυνάμεις τους, οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Οι άντρες που δεν ακολουθούν αυτό το μοντέλο κινδυνεύουν να ταπελλωθούν με επίθετα και με υπονοούμενα.  Ακριβώς αντίθετα από τις γυναίκες, οι άντρες  υπόκεινται σε πίεση από την ίδια την κοινωνία να  εκτελούν τους αντρικούς τους ρόλους, να συμπεριφέρονται  έτσι ώστε να αποδεικνύουν τον ανδρισμό τους.  Γι΄ αυτό δεν αποτελούσε έκπληξη το ότι νεαροί άντρες, και αγόρια στο παρελθόν πλήρωναν για να έχουν την πρώτη σεξουαλική τους εμπειρία. Από τη μια έπρεπε να γίνουν άντρες και από την άλλη στα καλά καθώς πρέπει κορίτσια δεν επιτρεπόταν, έτσι η λύση ήταν η μύηση να γίνει με κοινές γυναίκες.  

Η αντίληψη του παρελθόντος ότι οι «πραγματικοί» άντρες μέχρι την ενηλικίωση τους έπρεπε να κάνουν σεξ έχει ατονήσει. Τώρα πια βλέπουμε ότι νεαροί άντρες περιμένουν να αγαπήσουν, να αγαπηθούν και να κάνουν έρωτα.  Όπως κάνουν και πολλές γυναίκες. Και οι γυναίκες και οι άντρες μπορούν να απολαύσουν τη σεξουαλικότητα τους και η ικανοποίηση είναι πολύ μεγαλύτερη όταν, μοιράζοντας τα σώματα τους να μοιράζονται και τις ψυχές τους.  

Και τα δύο φύλα έχουν το δικαίωμα σε έγκυρη πληροφόρηση και εκπαίδευση, που θα τους καταστήσουν ικανούς να παίρνουν υπεύθυνες αποφάσεις για τη σεξουαλικότητα τους, τις σχέσεις τους, τη ζωή τους.

Καθημερινά μας λένε ότι δεν υπάρχουν πια διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών, ότι η ισότητα είναι γεγονός και ότι έχουμε μείνει προσκολλημένες στο παρελθόν. Και ξαφνικά μια μέρα ακούμε στις ειδήσεις για κάποιο έγκλημα τιμής, ένας πατέρας προστατεύοντας το καλό όνομα της κόρης του σκότωσε το νεαρό 20 χρονών που δεν μπορούσε να δεσμευτεί σε αυτή τη φάση της ζωής του γιατί πήγαινε για σπουδές.  Το κόστος πολύ ψηλό – μια ζωή για την τιμή μιας κοπέλας. Αυτό το δραματικό γεγονός, παρότι σπάνιο, δείχνει τη σημασία του «καλού ονόματος». Βέβαια υπάρχουν και άλλοι τρόποι διαφύλαξης του ονόματος, όπως πρόωροι αρραβώνες και γάμοι με το ζόρι. 

Ένα πολύ σοβαρό θέμα είναι τα περιστατικά βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Η βία κατά των γυναικών είναι ένα θλιβερό παγκόσμιο φαινόμενο, που προσβάλλει το ανθρώπινο είδος. Κάθε χρόνο μια στις πέντε γυναίκες παγκοσμίως πέφτει θύμα κάποιας μορφής κακοποίησης. Στις Ινδίες 40% των παντρεμένων γυναικών ξυλοκοπείται και κακοποιείται σεξουαλικά, στις Ηνωμένες Πολιτείες 700,000 γυναίκες ετησίως πέφτουν θύματα βιασμού. Η εμπορία προσώπων είναι ένας μοντέρνος τρόπος δουλείας με κύριο εμπόρευμα τις γυναίκες. Συμβαίνουν αυτά και στην Κύπρο? Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ευαισθητοποίηση  όλων μας και η κινητοποίηση μας θα συμβάλει στην αντιμετώπιση αυτού του απεχθούς εγκλήματος. Τα άτομα-θύματα είναι πολλές φορές δίπλα μας, κοντά μας. Η σιωπή μόνο τη διαιώνιση θα φέρει.

Στις συζητήσεις για το θέμα της σεξουαλικότητας σπάνια αναφέρονται οι ώριμοι ενήλικες, ωσάν οι πιο μεγάλοι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για το θέμα, σαν να είναι μη σεξουαλικά όντα.  Στην πραγματικότητα είμαστε σεξουαλικά όντα σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, όμως το πόσο συχνά μας ενθαρρύνουν να σκεφτόμαστε έτσι είναι μια άλλη ιστορία.

Όταν γινόμαστε μητέρες, υπάρχει η αντίληψη ότι ο κύριος ρόλος είναι πρωταρχικά εκείνος της μητέρας, μετά της συζύγου και τελευταίος της γυναίκας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί παράγοντες επηρεάζουν τη γυναικεία σεξουαλικότητα, κατά την εγκυμοσύνη και μετά τον τοκετό, οργανικοί καθώς και ψυχολογικοί, κι΄  όμως πολύ λίγα γίνονται για να τη βοηθήσουν. Τη ρωτά κανείς για τα σεξουαλικά της συναισθήματα και πως ανταπεξέρχεται? Το συνηθισμένο σχόλιο είναι «τον καημένο τον άντρα της, πόσο καιρό μπορεί να αντέξει χωρίς σεξ».

Μεγαλώνοντας οι γυναίκες σε κάποιο σημείο θα έλθουν αντιμέτωπες με την εμμηνόπαυση. Πολλές θα την περάσουν εύκολα όμως κάποιες θα χρειαστούν βοήθεια. Ενώ όλες θα συζητήσουν το θέμα με το γιατρό τους, ελάχιστες θα ερωτηθούν πως ανταπεξέρχονται στη σεξουαλική τους ζωή. Ορισμένοι γιατροί θα τις συμβουλέψουν «άστε τη φύση μόνη της να πάρει τη πορεία της»,  που σημαίνει βεβαίως χαμηλά επίπεδα ορμονών, μειωμένη ή καθόλου σεξουαλική επιθυμία, ξηρός κόλπος και δυσκολία στην απόλαυση του σεξ. Σαν να μετά την εμμηνόπαυση η γυναίκα σταματά να είναι γυναίκα, είναι μητέρα, γιαγιά, σύζυγος που εκτελεί τα συζυγικά της καθήκοντα ακόμα κι όταν η ίδια δεν νοιώθει τίποτα κάνοντας τα.

Παρόλο που είναι αλήθεια ότι πολλές αντιλήψεις έχουν αλλάξει θετικά, στη πράξη
αρκετά δεν έχουν αλλάξει. Η σεξουαλικότητα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην καταναλωτική αγορά. Για παράδειγμα μια γυμνή γυναίκα δίπλα από ένα αυτοκίνητο θα αυξήσει τις πωλήσεις, η σοβαρή ηθική θέση εναντίον της γυναικείας σεξουαλικότητας διαιωνίζεται από την Παράδοση, το Θεσμό της Οικογένειας και την Κοινωνική  Συμμόρφωση. Η κριτική αξιών από την κοινωνία που συνοδεύει τις ανοικτές και ειλικρινείς πρακτικές και έκφραση της γυναικείας σεξουαλικότητας από τις ίδιες τις γυναίκες παραμένει πολύ πιο αυστηρή σε σχέση με την αντρική σεξουαλικότητα. Η  τάση  είναι η αρνητική ερμηνεία και έτσι η αρνητική ενίσχυση των σεξουαλικών συμπεριφορών της γυναίκας.  Αυτό επηρεάζει τη θέση της γυναίκας σε όλους τους τομείς της ζωής. Επίσης επηρεάζει την υποτακτική συναισθηματική κατάσταση της γυναίκας. 

Το γεγονός ότι το σεξ αρέσει στις γυναίκες, το σεξ αρέσει στους άντρες, μπορεί να είναι και είναι πολύ ωραίο όταν εξερευνάται  «όπως πρέπει» με συγκατάθεση, σεβασμό, ανοικτοσύνη, επικοινωνία. Η σεξουαλική επιθυμία είναι ένα πολυεπίπεδο δικαίωμα  του καθενός, ένα δικαίωμα που πρέπει να το χειριστούμε και να το ερευνήσουμε.

Και οι άντρες και οι γυναίκες πρέπει να ενημερώνονται και να ευαισθητοποιούνται, έτσι ώστε να μπορούν να παίρνουν υπεύθυνες αποφάσεις για τη σεξουαλικότητα τους, τις σχέσεις τους, τη ζωή τους. Η εκπαίδευση διαμορφώνει στάσεις που με τη σειρά τους θα κτίσουν την πρακτική. 

Οι αλλαγές μέσα από το χρόνο στα πιστεύω και τις πρακτικές γύρω από τη σεξουαλικότητα, σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο.
ΧΘΕΣ
ΣΗΜΕΡΑ
 
·   Απαγόρευση προγαμιαίου σεξ
 
·   Καθόλου Σεξουαλική Αγωγή στα σχολεία
 
·   Η άγνοια καλλιεργείται
 
·  Ο γάμος ήταν ο πρώτος και μοναδικός σκοπός των  περισσοτέρων κοριτσιών
 
·   Λίγες γυναίκες σπούδαζαν στο εξωτερικό
 
·  Οι γυναίκες έπρεπε να πολεμήσουν ακόμα και για τα πιο βασικά δικαιώματα.
 
·  Πατριαρχική Οικογένεια
 
 
·  Κοινωνικές και οικογενειακές αξίες πολύ δυνατές
 
·  Συλλογικοί και οικογενειακοί στόχοι πολύ σημαντικοί
 
·   Καθημερινός αγώνας για επιβίωση
 
·    Προσποίηση λόγω της επιβεβλημένης παράδοσης
 
·   Υπερβολική ενασχόληση για το τι λέει ο κόσμος, οι γείτονες κτλ
 
 
 
·  Προγαμιαίο σεξ συμβαίνει, οι πιο πολλοί στρουθοκαμηλίζουν
·  Κάποιες γνώσεις προσφέρονται στα σχολεία όχι όμως συστηματικά 
·   Πληροφορίες προσφέρονται και από άλλες πηγές-οι γυναίκες ευαισθητοποιούνται
·  Η εκπαίδευση και η καριέρα αποτελούν κύριο στόχο – Ο γάμος αναβάλλεται
 
·  Πολλές γυναίκες σπουδάζουν σε όλο τον κόσμο
 
·   Οι γυναίκες νοιώθουν και δρουν ως ίσες στην καθημερινή ζωή.
 
 
·  Η οικογενειακή ζωή γίνεται πιο δημοκρατική
 
·   Οι αξίες αλλάζουν – πιο χαλαροί οικογενειακοί δεσμοί
 
·   Επιδίωξη προσωπικών στόχων
 
 
·   Ευμάρεια, άσχετα εάν είναι από δανεισμό ή απλά να ζούμε πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων μας
 
·  Περισσότερη ειλικρίνεια μέσα στις σχέσεις
 
·   Ζούμε περισσότερο στην ανωνυμία και τη απομόνωση